آیات مربوط به تفکر

1. الَّذِينَ يَذْكُرُونَ اللَّهَ قِيَامًا وَقُعُودًا وَعَلَىٰ جُنُوبِهِمْ وَيَتَفَكَّرُونَ فِي خَلْقِ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ رَبَّنَا مَا خَلَقْتَ هَـٰذَا بَاطِلًا سُبْحَانَكَ فَقِنَا عَذَابَ النَّارِ ‎﴿آل عمران: ١٩١﴾
   ‏همانان که در هر حال ایستاده و نشسته و بر پهلو آرمیده، خدا را یاد می‌کنند، و در آفرینش آسمان‌ها و زمین می‌اندیشند که: پروردگارا، این جهان را بی هدف نیافریده‌ای، تو از هر کار باطل و بیهوده‌ای منزّهی، ازاین رو تحقق رستاخیز و کیفر و پاداش آن حتمی است، پس پروردگارا، ما را از عذاب آتش آن روز نگه دار.

آیه افرادی را تحسین و تمجید می‌کنند که همیشه در کار خدا فکر می‌کنند. ممکن است مدعیان تقلید بگویند این آیه محدود است به اعتقادات و آنچه اصول‌دین می‌نامند، چون حرفی از تفکر در احکام در میان نیست و فرموده «در آفرینش آسمان‌ها و زمین تفکر می‌کنند». ولی اینطور نیست، کافی است نگاه کنید به ادامه آیات، در سه آیه بعدی که با «ربنا» شروع می‌شوند، آن افراد دعاهایی می‌کنند و بعد در آیه ۱۹۵ می‌فرماید: «پس خدا جوابشان را می‌دهد که من عمل آنهایی از شما که عمل می‌کنند را ضایع نمی‌کنم... (فَاسْتَجَابَ لَهُمْ رَبُّهُمْ أَنِّي لَا أُضِيعُ عَمَلَ عَامِلٍ مِّنكُم مِّن ذَكَرٍ أَوْ أُنثَىٰ) که نشان می‌دهد اگر تفکری هم صورت می‌گیرد در نهایت خدا روی عمل آنها قول ترتیب اثر می‌دهد نه فقط روی افکار آنها.

2. قُل لَّا أَقُولُ لَكُمْ عِندِي خَزَائِنُ اللَّهِ وَلَا أَعْلَمُ الْغَيْبَ وَلَا أَقُولُ لَكُمْ إِنِّي مَلَكٌ إِنْ أَتَّبِعُ إِلَّا مَا يُوحَىٰ إِلَيَّ قُلْ هَلْ يَسْتَوِي الْأَعْمَىٰ وَالْبَصِيرُ أَفَلَا تَتَفَكَّرُونَ ‎﴿الأنعام: ٥٠﴾‏
   بگو: من به شما نمی‌گویم که گنجینه‌های خدا که پدیده‌ها را از آن به وجود می‌آورد نزد من است، تا خواسته‌های شما را برآورده کنم، و غیب نمی‌دانم تا آنچه را که نهان است برای شما بازگویم، و به شما نمی‌گویم که من فرشته‌ام که خوردن و آشامیدن را بر من عیب می‌گیرید. تفاوت من و شما در این است که خدا به من وحی کرده و مرا بینا نموده است، و من جز آنچه را که به من وحی می‌شود پیروی نمی‌کنم. بگو: آیا نابینا و بینا برابرند؟ پس آیا نمی‌اندیشید؟

صفحه بالادستی: آیات قرآن در تمجید تفقه و اندیشه

بازگشت به: فهرست